Sınıfların Temel Özellikleri ve Sınıfların Biçimi

0
3781

Sınıfların Temel Özellikleri ve Sınıfların Biçimi

Sınıf, bir nesnenin şeklini tanımlayan bir şablondur. Sınıf, hem verileri hem de bu veriler üzerinde işlem yapacak kodu belirtir. C#‟ta nesneleri tanımlamak için bir sınıf spesifikasyonu kullanılmaktadır. Nesneler bir sınıfın
örnekleridir. Yani, sınıf esasen nesnelerin ne şekilde inşa edileceğini belirten birtakım
planlardan ibarettir. Bu noktada bir hususa açıklık kazandırmamız gerekiyor: Sınıf, mantıksal
bir soyutlamadır. Bir sınıfa ait bir nesne oluşturulana kadar söz konusu sınıf bellekte fiziksel
olarak temsil edilmez.
Bir diğer husus: Bir sınıfı oluşturan metot ve değişkenlerin söz konusu sınıfın üyeleri
olduklarını hatırınızdan çıkarmayın.

Sınıfın Genel Biçimi
Bir sınıf tanımladığınızda bu sınıfın içerdiği verileri ve bu verilerin üzerinde işlem yapacak
kodu da deklare etmiş olursunuz. Çok basit sınıfların yalnızca veri ya da yalnızca kod
içermeleri mümkün olsa da, gerçek dünyaya ait sınıfların pek çoğu her ikisini de içerir.
Genel olarak, veriler sınıf tarafından tanımlanmış örnek değişkenlerde, kod ise metotlarda
saklanır. Ancak anlatıma başlarken, C#‟ta birkaç spesifik veri ve kod üyesinin tanımlı olduğunu
açıklamak önemlidir. Örnek değişkenler, statik değişkenler, sabitler, metotlar, yapılandırıcılar,
yok ediciler, indeksleyiciler, olaylar, operatörler ve özellikler bu kapsamda yer alır. şimdilik,
sınıf ile ilgili anlatımımızı sınıfın başlıca öğeleriyle sınırlı tutacağız: örnek değişkenler ve
metotlar. Bu bölümün ilerideki sayfalarında yapılandırıcı ve yok ediciler ele alınacaktır. Diğer
üye tipleri daha sonraki bölümlerde anlatılacaktır.
Sınıf class anahtar kelimesi kullanılarak oluşturulur. Tek bir örnek değişken ve metot
içeren bir class tanımının genel biçimi aşağıdaki gibidir:

class sınıfismi {
// örnek değişkenleri deklare et
erişim tip değişken1;
erişim tip değişken2;
// ...
erişim tip değişkenN;
// metotları deklare et
erişim dönüş-tipi metot1(parametreler) {
// metodun gövdesi
}
erişim dönüş-tipi metot2(parametreler) {
// metodun gövdesi
}
// ...
erişim dönüş-tipi metotN(parametreler) {
// metodun gövdesi
}
}

Her değişken ve metodun öncesinde erişim sözcüğünün yer aldığına dikkat edin. Burada
erişim, söz konusu üyenin ne şekilde erişileceğini belirten bir erişim belirleyicisidir; örneğin,
public gibi. Bölüm 2‟de bahsedildiği gibi, sınıf üyeleri sınıfa özel ( private ) ya da daha
erişilebilir açık olabilir. Erişim belirleyicisi, ne tür bir erişime izin verildiğini belirler. Erişim
belirleyicisi isteğe bağlıdır. Erişim belirleyicisi mevcut değilse, bu durumda ilgili üye sınıfa
özel ( private ) olur. private erişimli üyeler yalnızca kendi sınıflarının diğer üyeleri
tarafından kullanılabilirler. Bu bölümdeki örneklerde tüm üyeler public olarak belirtilecektir.
Yani, bu üyeler tüm diğer kodlar tarafından – hatta, sınıfın dışında kalan kodlar tarafından dahi
– kullanılabilirler. Erişim belirleyicilerine Bölüm 8‟de tekrar döneceğiz.
Aslında bu durumu zorlayan bir söz dizimi kuralı mevcut olmamasına rağmen, iyi tasarlan-
mış bir sınıfın içinde sadece ve sadece tek bir mantıksal bütün (varlık) tanımlanmalıdır. Örne-
ğin, isim ve telefon numaralarını saklayan bir sınıf, normal olarak, borsa bilgilerini, ortalama
yağış yoğunluğunu, güneşin hareketlerini ya da diğer ilgisiz bilgileri de aynı anda
saklamayacaktır. Buradaki husus şudur; iyi tasarlanmış bir sınıf, mantıksal olarak bağlantılı
bilgileri bir araya getirip, gruplar. ilgisiz bilgileri aynı sınıfın içine yerleştirmek, kodunuzun
yapısının çok çabuk bozulmasına neden olur.
şu ana kadar kullanmakta olduğumuz sınıfların, yalnızca tek bir metodu vardı: Main() .
Yakında, diğerlerini de nasıl oluşturacağınızı göreceksiniz. Ancak, sınıfın genel yapısında
Main() metodunun belirtilmemiş olmasına dikkat edin, Main() metodu yalnızca, söz konusu
sınıf, programınızın başlangıç noktası olduğu taktirde gerekli olur.

CEVAP VER

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.